Herkesin küçükken dinlediği ve büyüyüp zeka sahibi olduğunda kesinlikle dinlemiş olduğunu reddettiği gruplar, şarkıcılar vardır. Farz-ı mahal, 98’de 11 yaşında bir kız çocuğu olduğunuzu düşünün. Backstreet Boys ve/veya N’snyc dinleyeceksiniz, kaçarı yok. Ne? Ben mi? Ne alakası var allahaşkına? Bu tabii ki farazi bir örnekti…neyse.
13 yaşıma geldiğimde çılgın bir Limp Bizkit döneminden geçtim. Ama öyle böyle değil. O sene boyunca sanırım her allahın günü volkmenime “Chocolate Starfish and the Hot Dog Flavored Water” kasedimi takar ve deli gibi dinlerdim. Kaset ne lan diyenler için,
Dün VH1’de “Rollin’” şarkısını duyduğumda içimdeki mutluluğu tahayyül edemezsiniz. 10 sene sonra şarkıyı duymak yetmezmiş gibi şarkıya baştan sona eşlik edebilmek ve akabinde annemin surat ifadesini görmek paha biçilemezdi. İşte o an fark ettim ki, artık Limp Bizkit’ten utanmıyorum.
Bu saçma grup ve saçma albüm 7. sınıfta arkadaşlarımla “DJ Lethal, bring it on!” diyerek çılgın eğlenmemizi sağladı. O zaman tabii bu denli “aykırı” bir albüme gönül verdiğimiz için kendimizi de çok çılgın ve asi hissettik. Albümün üstündeki “Explicit Content” ibaresi bile bizi sevindiriyodu. Chocolate starfish’in manasını “Kiss my starfish” kısmında algıladığımda ufak çapta bir tiksinme yaşamış ama sonra bunun da cool olduğuna karar vermiştim. Sonra tabii o rap kısımlarını ezberleyip sevinme aşamaları filan.. Çok eğlendim oğlum.
Klip bitince acaba Fred Durst napıyo lan? Hayatını nasıl idame ettiriyo bu adam dedik. Açtık gugıla sorduk. Meğersem artık yönetmenliğe soyunmuş. Heralde Chocolate Starfish’ten kazandığı parayı filmlere yatırıp yiyodur. Yalnız nasıl yaşlanmış herif, adam olmuş bildiğin. Nerde o ters taktığın kırmızı şapkan nerde kabak kafan be Fredim, hey gidi günler…
Her ne kadar albümde yaklaşık 26815 kere fuck geçse de, her ne kadar ses yoksunu Fred Durst “ergen” kelimesinin karşılığı olsa da ben o albümü 87984653 kere severek dinledim. İngilizce öğrenmemi dahi muhtemelen o ses yoksunu ergene borçluyum. Buraya Limp Bizkit günlerimden utanmadığımı söylemek için geldim, bunları yazdım. Tabii savunabilmek için kulağa en az saçma gelen şarkılarını koymak istedim fakat seçim yapma yetisine sahip olmadığım için oo piti pitiyle seçtim şarkıyı, Hold On çıktı. Sanırım albümdeki tek slow şarkı. Birisiyle de düet sanırım ama kim olduğunu hatırlayamıyom. Sonuç olarak albümü temsil etmese de fena bir şarkı değildi ama tumblr izin vermedi, büyük diye. O yüzden bu yazıya sebebiyet veren Rollin’i koyuyorum. Afiyet olsun.
